Skip and go to main content
30
FR
EN (English)
NL (Dutch)

Paragraphe 30

Activer/désactiver les sections :
Texte brut

An vero tam parvi animi videamur esse omnes qui in re publica atque in his vitae periculis laboribusque versamur ut, cum usque ad extremum spatium nullum tranquillum atque otiosum spiritum duxerimus, nobiscum simul moritura omnia arbitremur? An statuas et imagines, non animorum simulacra, sed corporum, studiose multi summi homines reliquerunt; consiliorum relinquere ac virtutum nostrarum effigiem nonne multo malle debemus summis ingeniis expressam et politam? Ego vero omnia quae gerebam iam tum in gerendo spargere me ac disseminare arbitrabar in orbis terrae memoriam sempiternam. Haec vero sive a meo sensu post mortem afutura est, sive, ut sapientissimi homines putaverunt, ad aliquam animi mei partem pertinebit, nunc quidem certe cogitatione quadam speque delector.

Texte structuré

An vero tam parvi animi videamur esse omnes

  • qui in re publica atque in his vitae periculis laboribusque versamur
  • ut,
    • cum usque ad extremum spatium nullum tranquillum atque otiosum spiritum duxerimus,
  • nobiscum simul moritura omnia arbitremur?

An statuas et imagines, non animorum simulacra, sed corporum, studiose multi summi homines reliquerunt;

  • consiliorum relinquere ac virtutum nostrarum effigiem

nonne multo malle debemus

  • summis ingeniis expressam et politam?

Ego vero omnia

  • quae gerebam
  • iam tum in gerendo

spargere me ac disseminare arbitrabar in orbis terrae memoriam sempiternam.

  • Haec vero sive a meo sensu post mortem afutura est,
  • sive,
    • ut sapientissimi homines putaverunt,
  • ad aliquam animi mei partem pertinebit,

nunc quidem certe cogitatione quadam speque delector.

Traduction


Eh ! serions-nous donc assez aveugles, nous qui, par zèle du bien public, nous dévouons chaque jour à de nouveaux sacrifices, à des dangers nouveaux ; serions-nous, dis-je, assez aveugles pour consentir à traîner des jours sans calme et sans repos, si nous pensions que tout doit mourir avec nous ? Quoi ! lorsque tant de grands hommes ont pris soin de laisser après eux l’image, non de leur âme, mais de leur figure, dans des statues et des tableaux, ne devons-nous pas être bien plus jaloux encore de laisser à la postérité l’expression de nos pensées et de nos vertus fidèlement retracée dans l’œuvre du génie ? Pour moi, tandis que j’agissais, j’aimais à me figurer que mes actions étaient comme une semence de gloire que je répandais dans l’univers pour l’immortalité. Perdrai-je, par la mort, tout sentiment, ou comme l’ont pensé les plus sages des philosophes, quelque partie de moi-même conservera-t-elle quelque jouissance de l’immortalité ? Toujours est-il que c’est une satisfaction dont j’aime aujourd’hui à me repaître et à jouir en espérance.

Logo Pro Archia
To the homepage of Pro Archia Paragraphe précédent Ouvrir Paragraphes Paragraphe suivant Ouvrir Thèmes

Paragraphes

  • Paragraphe 1
  • Paragraphe 2
  • Paragraphe 3
  • Paragraphe 4
  • Paragraphe 5
  • Paragraphe 6
  • Paragraphe 7
  • Paragraphe 8
  • Paragraphe 9
  • Paragraphe 10
  • Paragraphe 11
  • Paragraphe 12
  • Paragraphe 13
  • Paragraphe 14
  • Paragraphe 15
  • Paragraphe 16
  • Paragraphe 17
  • Paragraphe 18
  • Paragraphe 19
  • Paragraphe 20
  • Paragraphe 21
  • Paragraphe 22
  • Paragraphe 23
  • Paragraphe 24
  • Paragraphe 25
  • Paragraphe 26
  • Paragraphe 27
  • Paragraphe 28
  • Paragraphe 29
  • Paragraphe 30
  • Paragraphe 31
  • Paragraphe 32

Thèmes

  • Lexicon